المَهدِی طاووسُ أَهلِ الجَنَّةِ.
مهدی(ع) طاووس اهل بهشت است. (الشِّهاب فیالحِکَمِ و الآداب، ص ١٦)
واکاوی روایات ضرب قرآن با قرآن و تحلیل انتقادی دیدگاههای پیرامون آن
نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
محمدصادق یوسفی مقدم 1 فریده پیشوایی 2
1 استاد تمام پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، قم، ایران، (نویسنده مسئول)
2 سطح چهار حوزه، گروه تفسیر و علوم قرآن، دانشگاه: مؤسسۀ آموزش عالی حوزوی معصومیه، قم، ایران
10.22052/HADITH.2023.248846.1309
چکیده
روایات نهی از ضرب قرآن با قرآن ازجمله روایات موجود در منابع روایی شیعه و سنی است. شدت نهی و در حد کفر دانستن ضرب قرآن به قرآن، سبب شکلگیری دیدگاههای متفاوت در مراد آن روایات و نیز شمول و عدم شمولشان، نسبت به تفسیر قرآن با قرآن که از روشهای ممدوح مناهج تفسیر است، شده است. هدف این مقاله واکاوی آن روایات و تحلیل انتقادی دیدگاههای مرتبط با آن است. یافتههای مقاله با اتکا به دادههای کتابخانهای و رویکرد انتقادی نشان میدهد که روایات یادشده، در مقام نهی از تفسیر قرآن با رأی مصطلح بهتنهایی، نهی از ضرب (زدن) لغوی و نهی از تفسیر قرآن با قرآن و یا تفسیر موضوعی نیستند. در دیدگاه برگزیده، روایات نهی از ضرب قرآن با قرآن، در مقام نهی از امری مرکبی است که عبارت است از نهی از خصومتورزی بهوسیلۀ آیات قرآن، نهی از نقض و تضییع مفاد آیۀ مورد استناد طرف مقابل، نهی از تطبیق آیه بر عقیدۀ از پیش برگزیده شده و مخاصمه بر سر آن و نادیده گرفتن ویژگی تصدیق آیات قرآن نسبت به یکدیگر. این روایات به تصریح و یا بهصورت ضمنی بر اعتبار تفسیر قرآن به قرآن دلالت دارند.
| Attachment | Size |
|---|---|
| روایات ضرب قرآن با قرآن.pdf | 1.25 MB |



_17.jpg)
