تفسیر قرآن . سوره فرقان : جلسه چهارم :

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ‏

جلسه چهارم

وَ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا إِنْ هَذا إِلاَّ إِفْكٌ افْتَراهُ وَ أَعانَهُ عَلَيْهِ قَوْمٌ آخَرُونَ فَقَدْ جاؤُ ظُلْماً وَ زُوراً (4)
و كافران گفتند: «اين فقط دروغى است كه او ساخته، و گروهى ديگر او را بر اين كار يارى داده‏اند.» آنها (با اين سخن،) ظلم و دروغ بزرگى را مرتكب شدند.

1)عبارت: وَ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا إِنْ هَذا إِلاَّ إِفْكٌ افْتَراهُ اشاره به بهانه‏ جوئيهاى کفار دربرابر دعوت پيامبر( ص) دارد که مى‏گويند:اين (قرآن) فقط دروغى است كه او ساخته و پرداخته است‏.

2) عبارت : إِنْ هَذا اشاره به قرآن دارد و در مقام کوچک شمردن كتاب قرآن با کلمه «إِنْ هَذا» دارند.

3) کفار با عبارت : إِلاَّ إِفْكٌ افْتَراهُ قران را دروغى ساخته و پرداخته پیامبر میدانند که توهمی نادرست است .

4) تعبیر :أَعانَهُ عَلَيْهِ قَوْمٌ آخَرُونَ بیان میکند که آنها به عظمت قرآن نیز باور داشتند که پیامبردرآوردن قرآن تنها نبوده بلكه جمعى مانند يهود و اهل كتاب‏ وى را يارى كرده‏اند.

5) تعبیر: فَقَدْ جاؤُ ظُلْماً اشاره به پاسخ قرآن دارد که بیان می دارد آنها با اين سخن خود مرتكب ظلم شدند ؛ زیرا مردى امين و پاك و راستگو همچون پيامبر اسلام ( ص ) را متهم به دروغ و افترا بر خدا با همدستى جمعى از اهل كتاب كردند .

6) مقصود از زور در آیه : فَقَدْ جاؤُ ...َ زُوراً اشاره به باطل و نادرست بودن امری دارد و بیان دارد كه سخن آنها در مورد نزول قرآن ، بى اساس بوده، زيرا بارها پيامبر( ص ) آنها را دعوت به آوردن سوره‏ها و آياتى همچون قرآن كرده بود و آنها در برابر اين تحدى عاجز و ناتوان شده بودند.