شهادت امام صادق تسلیت باد

جعفر بن محمد، ابی‌‌عبداللّه‌‌، متولد 83 و متوفای 148 هجری قمری در مدینه می‌‌زیست و در مدت 65 سال عمر پربرکت _ به‌ویژه در مدت سی و چهار سال امامت خود _ مدرسه علمی بزرگی را که در دوره پدر بنیان نهاده شده بود، به اوج علمی خود رساند.
امامت ایشان در پایان دوره حکومت امویان و آغاز حکومت عباسیان و مصادف با خلافت هشام بن عبدالملک، ولید بن یزید، یزید بن ولید، ابراهیم بن ولید، مروان بن محمد و عبداللّه بن محمد، مشهور به سفاح و ابوجعفر، مشهور به منصور دوانیقی بود. دوره سفاح و منصور دوانیقی، آغاز حکومت عباسیان است. امام صادق‌‌؟ع؟ در دوره خود صدها فقیه و دانشمند را پرورش داد که برخی، شاگردان او را چهار هزار نفر ذکر کرده‌‌اند و تابعان بزرگی در نزد اهل سنت، مثل ابوحنیفه، مالک، ابن‌‌جریج، سفیان ثوری، شعبه و ... از او نقل روایت کرده‌‌اند.

شیخ مفید می‌‌گوید: علوم فراوانی از آن حضرت نقل شده که زبان‌‌زد مردم گردیده و شهرت او همه‌‌جا پخش شده بود. در مجالس درس امام صادق‌‌؟ع؟ نه‌‌تنها بنیان‌‌گذاران مذاهب فقهی شرکت می‌‌کردند، بلکه فیلسوفانی مانند حسن بصری، مؤسس مکتب فلسفی بصره، واصل بن عطا، مؤسس مکتب معتزله و ... حضور داشتند.

.
در زمان امام صادق‌‌(ع) علوم مختلفی مانند قرائت قرآن، تفسیر، فقه، کلام، حدیث، نجوم، طب، ریاضیات و ... رشد کرد و نقش امام صادق‌‌؟ع؟ در مورد هر یک از آنها، بسیار گسترده بود. حضرت در هریک از حوزه‌‌ها، شاگردانی داشتند و حرکت علمی‌‌شان، برای همگان و همه بلاد مفید بود و اگر شاگردانی قوی‌‌تر داشتند، علوم بیشتری منتشر می‌‌شد