• العربية
  • English
  • فارسی
 
امام زمان (عج) :

سجده شکر از لازمترین و واجبترین مستحبّات است.

   
 
 
 

نقش ائمه معصومين عليهم السّلام در تصحيح و تجويز قراآت‏ (1)


نقش ائمه معصومين عليهم السّلام در تصحيح و تجويز قراآت‏.

ائمه معصومين عليهم السّلام پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نيز، همان رسالت هدايتگرى و پيشوايى را بر عهده داشتند؛ با اين تفاوت كه بر آنها وحى نازل نمى‏شد. هر كدام از آن بزرگواران، در زمان حيات خويش، رسالت و وظيفه پيشوايى خود را انجام داده است.

از جمله اقدامات ايشان، همانند پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله، صيانت از نص و قرائت قرآن بود. آنان تأكيد داشتند كه نزول قرآن واحد و داراى نص واحد است و اختلاف در قراآت، اگر حاصل شود، از ناحيه روات است؛ آن چنان كه در روايت امام باقر عليه السّلام و امام صادق عليه السّلام بر آن تصريح شده است.

امّا آن چه در زندگى ائمه معصومين، مى‏بايد مورد توجه واقع شود، آن است كه پس از ارتحال پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله، اختلاف در قراآت به تدريج آغاز شد و هر چند حضرت على عليه السّلام، قرائت واقعى را بيان مى‏داشت و قرآنى كه به دستور پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و بر قرائت واحد جمع‏آورى نمود، بر مردم عرضه كرد و آنها نپذيرفتند، ولى حضرت على عليه السّلام در تصحيح قراآت از پاى ننشست.

از طرفى در زمان خليفه اول و دوم، قرآن واحدى با قرائت واحدى از طرف حكومت، نشر نيافت. در زمان عثمان، به علت گسترش اختلاف قراآت، قرآن در مصحف واحدى با قرائت واحدى، با نظارت و تأييد حضرت على عليه السّلام نشر يافت و در زمان حكومت و خلافت حضرت و در زمان امامت امامان ديگر، مورد تأييد آنان بوده است و تاكنون ميان همه مسلمانان رواج دارد.

اگر قرآنى نيز كه خود حضرت على عليه السّلام پس از ارتحال پيامبر صلّى اللّه عليه و آله جمع‏آورى نمود، با مصحف و قرآن عثمان در قرائت برخى از واژه‏ها اختلاف داشته باشد، مسلما موارد اختلاف از نظر حضرت على عليه السّلام در مصحف عثمانى، مورد تأييد بوده است و موافقت آن حضرت با قرآن عثمانى و استمرار موافقت ديگر ائمه معصومين عليهم السّلام بيانگر آن است كه قرآن موجود (ما بين الدفتين) و قرائت آن را نمى‏بايد با قرائت واقعى متفاوت دانست و الّا ائمه معصومين در صورت وجود تفاوت قرائت و تفاوت كلمات بين آنها به شكلى كه بر اساس قرآن لطمه وارد مى‏آورد، نه بر قرآن و مصحف عثمانى صحه نمى‏گذاشتند، بلكه با آن مخالفت
مى‏نمودند.

-----------------------------------------------------------

نزول قرآن و رؤياى هفت حرف، ص: 229



 

انجمن‌ها
دانشگاه‌ها
پژوهشگاه‌ها
مراجع عظام
سایر

انتشار محتوای این وبگاه تنها با ذکر منبع مجاز میباشد

X
Loading