جلسه سوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ
وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً لا يَخْلُقُونَ شَيْئاً وَ هُمْ يُخْلَقُونَ وَ لا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَ لا نَفْعاً وَ لا يَمْلِكُونَ مَوْتاً وَ لا حَياةً وَ لا نُشُوراً (3).
آنان غير از خداوند معبودانى براى خود برگزيدند ؛ معبودانى كه چيزى را نمىآفرينند، بلكه خودشان مخلوقند، و مالك زيان و سود خويش نيستند و هم چنین مالك مرگ و حيات و رستاخيز خويش نیستند .
1) تعبیر« وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً لا يَخْلُقُونَ شَيْئاً وَ هُمْ يُخْلَقُونَ» ، در مذمت مشرکان است که آنها خدايانى غير از پروردگار عالم را انتخاب كردند، خدايانى كه نه تنها خالق چيزى نيستند، بلكه خودشان مخلوقند و بیان می دارد که خداوند کسی است که خالق عالم هستى باشد و مقصود از آلهه همان بتهايى است كه به دست خود درست مىكردند.
2) تعبیر« وَ لا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَ لا نَفْعاً » نیز در مذمت مشرکان است که آنها بتهايى را می پرستند كه مالك سود و زيان خود نمی باشند ، چه رسد به مالکیت و تاثیر گذاری در سود و زیان ديگران.
3) تعبیر « لِأَنْفُسِهِمْ » بیان تحقیر بتها است که آنها حتی مالک ضرر و نفع خود نيستند تا ضرر را دفع و نفع را جلب كنند ؛ آن وقت چگونه مالك نفع و ضرر دیگران هستند.
4) تعبیر « وَ لا يَمْلِكُونَ مَوْتاً وَ لا حَياةً وَ لا نُشُوراً » ، هم چنان در نکوهش مشرکان است و بیان می دارد که آنها مالك مرگ و حيات و رستاخيز خويش نيستند و نمی توانند در این امور مهم موثر باشند ؛ زیرا بت ها قدرتی ندارند و خود مخلوق هستند .
5) آیه « وَ لا يَمْلِكُونَ مَوْتاً وَ لا حَياةً وَ لا نُشُوراً » بیان می دارد که بتها هيچگونه اختيار و قدرتی از خود در مورد خويشتن ندارد و بدین جهت شایسته پرستش نیز نیستند و خدائی را باید پرستش کرد که در سود و زيان و مرگ و زندگى و رستاخيز، قدرت مند و مالك اصلى اين امور نسبت به ما باشد .
6) تعبیر به « وَ لا نُشُوراً » اشاره به هدف مهمی در مورد انسانها دارد که آن قبول معاد و رستاخيز است و بیان دارد که با مرگ انسان ، همه چيز پايان نمی يابد و هم چنان که بر خالق حكيم جهان اشاره دارد.
_25_0.jpg)
