اِنتَظِروا الفَرَجَ وَلا تَیأسُوا مِن رَوحِ الله.
همواره در انتظار باشید و یأس و ناامیدی از رحمت خدا به خود راه مدهید. (بحار، ج ١٥، ص ١٢٣)
3- شگفتی فصحای عرب در مواجهه با قرآن .
اگر اعجاز قرآن به صرفه باز گردد و نه به قرآن لازم می آید که عربها در آن زمان و همچنین در دورانهای بعد بتوانند مانند آن را حداقل همانند آن در فصاحت و بلاغت بیاورند، در حالی که فصحای بزرگ عرب و شاعران بلیغ و سخنوری مانند «ولید بن مغیره»، «لبيد» كعب»، «نابغه» و... وقتی آیات قرآن را میشنیدند، شگفت زده می شدند و در برابر عظمت فصاحت و بلاغت قرآن خاضع بودند و آن را در رتبه بالایی از فصاحت و بلاغت می دیدند؛
بدین جهت هیچ یک از بزرگان فصاحت و بلاغت، ادعای همانند آوری نداشته و یا هیچ یک قرآن را کلامی همردیف کلام خود ندانسته اند. (1)



