يادداشت

برگزاری دومین جلسه شورای سیاست گذاری کنگره بین المللی نقش شیعه در پیدایش و گسترش علوم اسلامی

تاریخ انتشار : 1396/8/7
بازدید : 390
زمان انتشار : 19:36:00
در محضر حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته) و با حضور شخصيت‌هاي علمي کشور
دومين جلسه شوراي سياست‌گذاري کنگره بين المللي نقش شيعه در پيدايش و گسترش علوم اسلامي، روز پنجشنبه، چهارم آبان‌ماه، با حضور حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي(دامت برکاته) و شخصيت‌هاي علمي، در دارالولايه (واقع در قم ـ جمکران) برگزار شد.

تفسیر اثری جامع؛ تفسیری بی‌نظیر و افتخار جهان تشیع
گروه حوزه‌های علمیه: مراسم اختتامیه همایش بررسی آراء تفسیری علامه معرفت عصر امروز دوم آذرماه در پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی برگزار و در آن تاکید شد: تفسیر اثری جامع؛ تفسیری بی‌نظیر و افتخار جهان تشیع است.
به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) در ابتدای این مراسم، حجت‌الاسلام و المسلمین رستم‌نژاد، معاون آموزش حوزه‌های علمیه در این مراسم گفت: هفت مقاله در پنلی که بنده مدیریت آن را برعهده داشتم ارایه شد که از جمله می‌توان به تحلیل علامه معرفت از انقطاع وحی و مجازات مرتد و پاسخ به شبهات با نگاهی به دیدگاه علامه معرفت اشاره کرد.

تحلیل تحول آراء تفسیری مفسران با تکیه بر مؤلفه ایدئولوژی

سیری در تفاسیر قرآن نشان می‌دهد درک مفسران پیشین در برخی از آیات با فهم‌های دوره‌های پسین متفاوت است.
چکیده

آیت‌الله معرفت جبهه جدیدی در دفاع از تفسیر قرآن گشود
گروه اندیشه: حجت‌الاسلام مؤدب معتقد است که حضرت آیت‌الله معرفت از عالمان برجسته دوران معاصر هستند که جبهه جدیدی را در دفاع از قرآن و علوم قرآن و تفسیر بعد از حضرت علامه طباطبائی گشودند. این جبهه جدید منجر به این شد که آثار علمی‌شان در مراکز علمی، دانشگاه‌ها و حتی مراکز علمی جهان اهل سنت، مورد توجه واقع شد

بررسی دلالی روایات تحریف نما در کتاب کافی
نویسنده: مودب، سید رضا؛ حدادیان، عبدالرضا؛

اهمیت دانشجویی
1- رسول خدا (ص) فرمود: دانشجوئى بر هر مسلمانى واجب است، همانا خدا دانشجويان را دوست دارد.
2-حضرت صادق عليه السلام فرمود: دانشجوئى واجب است.
3-امير المؤمنين (ع) ميفرمود: اى مردم بدانيد كمال دين طلب علم و عمل بدانست، بدانيد كه طلب علم بر شما از طلب مال لازم‏تر است زيرا مال براى شما قسمت و تضمين شده. عادلى (كه خداست) آن را بين شما قسمت كرده و تضمين نموده و بشما ميرساند ولى علم نزد أهلش نگهداشته شده و شما مأموريد كه آن را از اهلش طلب كنيد، پس آن را بخواهيد.

قرطبى و ابن عبد البر ( نزول قرآن و هفت حرف )
قرطبى در تفسير خود، الجامع لاحكام القرآن معتقد شده است كه منظور از سبعة احرف، معانى متقارب با الفاظ مختلف است. وى اين قول را نظريه اكثر اهل علم مى‏داند و مى‏گويد: «مراد از هفت حرف، هفت وجه از معانى متقارب با الفاظ مختلف است، مانند أقبل و تعال و هلّم.»
قرطبى اين قول را به ابن عبد البر هم نسبت مى‏دهد و معتقد است كه الفاظ مختلف را پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اجازه داده است تا با قراآت متفاوت خوانده شود. ولى در زمان عثمان، قرائت بر يك حرف شد و شش حرف ديگر زايل شدند و اكنون تنها قرآن بر يك حرف است. برداشت و نظريه قرطبى هم قابل قبول نيست. زيرا:

روش تفسير اجتهادى ‏( روشهاى تفسير قرآن)
آن‏چنان كه گذشت، تفسير در دوره تابعين و پس از آن، داراى تحوّلات مهمى شد، از جمله اين‏كه ميدان اجتهاد و خردورزى در غنى‏سازى تفسير، رونق فراوان گرفت.
گروهى از مفسران در برابر روش تفسير به مأثور، برآن شدند كه مى‏بايد براى خرد و اجتهاد مفسر، در فهم و تفسير آيات، سهم بيشترى در نظر گرفت. آنان روش تفسير اجتهادى و عقلى را بنيان نهادند. از نگاه اينان، قرآن، تحمل معانى و مفاهيم اجتهادى فراوانى را داشت؛ چنان‏كه از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم چنين نقل شده بود:
القرآن ذلول ذو وجوه فاحملوه على احسن الوجوه؛

حدیث
- از حفص گويد: از امام كاظم (ع) شنيدم به مردى مى‏فرمود: تو دوست دارى در دنيا بمانى؟ در پاسخ گفت: آرى، فرمود: براى چه؟ جواب گفت: براى خواندن‏ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ، و امام (ع) چيزى نگفت: و پس از ساعتى فرمود: اى حفص! هر كه از دوستان و شيعيان ما بميرد و قرآن را خوب نداند، در گورش به او
أصول الكافي / ترجمه كمره‏اى، ج‏6، ص: 407

«آيا تطبيق آيات قرآن بر اكتشافات علمى صحيح است؟» ( اعجاز قرآن )
در بررسى پاسخ اين پرسش مى‏بايد به دو ديدگاه اشاره شود: برخى چنان راه افراط را پيش گرفته‏اند كه آيات قرآن را با كمترين تناسب، بر يك سلسله فرضيات علمى و نه حقائق مسلم و قطعى، تطبيق كرده‏اند و به گمان خود، خدمتى در شناسائى قرآن نموده‏اند. درحالى‏كه اين‏چنين تصورى صحيح به نظر نمى‏رسد زيرا فرضيات علمى همواره در حال تغيير و تحول است و قرآن يك واقعيت ثابت.
تطبيق آن بر يك سلسله امور متغير، منطقى نيست و نه خدمتى به علم و نه به دين است.